قبلی
نیروی خدماتی در حال نظافت، کنار ابزارهای رزرو، برنامه‌ریزی و پرداخت برای نمایش اجزای یک بوم مدل کسب‌وکار خدماتی.

نمونه بوم مدل کسب و کار خدماتی؛ یک بیزینس مدل کانواس کامل، قدم‌به‌قدم

پر کردن ۹ خانه‌ی بوم مدل کسب و کار کار سختی نیست. هر کسی با نیم ساعت وقت می‌تواند این ۹ مربع را با چند کلمه پر کند و از جلسه‌ی برنامه‌ریزی بیرون بیاید. مشکل جای دیگری شروع می‌شود؛ جایی که این ۹ جواب هیچ ربطی به هم ندارند. یک گروه را به‌عنوان مشتری اصلی می‌نویسیم، بعد در کانالی تبلیغ می‌کنیم که آن گروه اصلا آنجا حضور ندارد، و برای درآمد مدلی انتخاب می‌کنیم که حتی هزینه‌های ثابت کسب‌وکار را هم پوشش نمی‌دهد.

این مقاله قرار نیست دوباره بگوید بوم مدل کسب و کار چیست یا هر خانه چه اسمی دارد. آن بخش را قبلا کامل نوشته‌ام و اگر با مفهوم آشنا نیستید یا دلتان می‌خواهد یک بار دیگر تعریف و اجزای بوم را مرور کنید، بهتر است اول این را بخوانید: بوم مدل کسب و کار چیست و ۹ بخش آن کدام‌اند؟. این‌جا قرار است یک قدم جلوتر برویم و ببینیم یک نمونه بوم مدل کسب و کار وقتی واقعا پر می‌شود چه شکلی پیدا می‌کند، و چرا بعضی از جواب‌ها با بقیه جور در نمی‌آیند.

یک کسب‌وکار فرضی برای این‌که همه‌چیز ملموس بماند

توضیح‌دادن هر خانه به‌تنهایی، بدون یک مثال کامل کنارش، معمولا کمک چندانی نمی‌کند. آدم می‌فهمد «ارزش پیشنهادی یعنی چه» ولی وقتی می‌خواهد آن را برای کسب‌وکار خودش بنویسد، دوباره گیر می‌کند. برای همین در این مقاله یک مثال ساده کنار خودمان می‌گذاریم و کل بوم را رویش پیاده می‌کنیم.

فرض کنید یک مجموعه‌ی کوچک خدمات نظافت منزل و محل کار داریم، به اسم فرضی «تمیز». تمیز هم نظافت موردی انجام می‌دهد و هم بسته‌های هفتگی و ماهانه دارد. مشتری‌هایش هم خانه‌ها هستند و هم چند شرکت و دفتر کوچک. نیروهایش آموزش‌دیده‌اند و رزرو از طریق تماس تلفنی، واتساپ یا سایت انجام می‌شود. همین. هیچ نکته‌ی خاص و تخصصی صنعت نظافت اینجا مهم نیست؛ مهم منطقی است که پشت پرکردن هر خانه هست، منطقی که می‌شود عینا برای فروشگاه، کلینیک، آموزشگاه یا هر کسب‌وکار دیگری هم استفاده کرد.

اگر همین حالا کسب‌وکار خودتان جلوی چشمتان هست، پیشنهاد می‌کنم تمپلیت رایگان بوم مدل کسب و کار را باز کنید و هم‌زمان با خواندن مثال تمیز، جواب‌های مربوط به کسب‌وکار خودتان را هم بنویسید. سؤال‌های راهنمای داخل تمپلیت دقیقا کمک می‌کنند بدانید در هر خانه چه چیزی باید بنویسید.

۱. بخش‌های مشتریان

اولین چیزی که تمیز باید قبول کند این است که قرار نیست به همه خدمات بدهد. اگر بخواهد هم‌زمان برای همه جذاب باشد، برای هیچ‌کس جذاب نمی‌شود.

تمیز سه گروه مشتری اصلی را انتخاب می‌کند: خانواده‌های پرمشغله که وقت کافی برای نظافت منزل ندارند، سالمندان یا خانواده‌هایی که به کمک منظم و قابل‌اعتماد نیاز دارند، و شرکت‌ها یا دفترهای کاری کوچک که به نظافت مرتب محل کارشان احتیاج دارند.

نکته‌ای که خیلی از صاحبان کسب‌وکار در این خانه از قلم می‌اندازند این است: این سه گروه فقط اسمشان فرق ندارد، نیازشان هم فرق دارد. یک خانواده‌ی پرمشغله دنبال سرعت و انعطاف در زمان‌بندی است. یک خانواده با عضو سالمند دنبال اعتماد و ثبات همان نیرو در هر بار مراجعه است. یک دفتر کوچک دنبال قرارداد شفاف و فاکتور رسمی است. اگر این تفاوت را همین اول ننویسید، در خانه‌ی بعدی هم گیر می‌کنید.

۲. ارزش پیشنهادی

اینجاست که خیلی از بوم‌ها ضعیف می‌شوند. نوشتن «خدمات باکیفیت» یا «رضایت مشتری» در این خانه عملا هیچ چیزی نمی‌گوید. هر کسب‌وکاری همین را می‌نویسد.

برای تمیز، ارزش پیشنهادی باید برای هر گروه مشتری جدا تعریف شود. برای خانواده‌های پرمشغله: امکان رزرو سریع از طریق واتساپ و رسیدن سر وقت، بدون نیاز به هماهنگی‌های طولانی. برای خانواده‌هایی که کمک منظم می‌خواهند: اعتماد به یک نیروی ثابت، سابقه‌دار و بررسی‌شده، به‌همراه امکان جایگزینی سریع در صورت غیبت آن نیرو. برای شرکت‌های کوچک: قیمت شفاف و از پیش مشخص، فاکتور رسمی، و کاهش دردسر مدیریت نظافت دفتر برای مدیر داخلی شرکت.

هر کدام از این‌ها را که نگاه کنید، دقیقا جواب یکی از دغدغه‌های همان گروه مشخص است. این ارتباط، همان چیزی است که یک بیزینس مدل کانواس را از یک فهرست خالی جدا می‌کند.

۳. کانال‌ها

خیلی‌ها در این خانه فقط یک کانال بازاریابی می‌نویسند و رد می‌شوند. اما کانال فقط بازاریابی نیست؛ جذب مشتری، ثبت سفارش، ارائه‌ی خدمت و پیگیری بعد از آن، هر کدام کانال جداگانه‌ای دارند و لازم نیست یکی باشند.

تمیز می‌تواند از معرفی مشتریان قبلی، جست‌وجوی گوگل، گروه‌های محلی در شبکه‌های اجتماعی و همکاری با مدیران ساختمان‌ها برای جذب مشتری استفاده کند. برای ثبت سفارش، تماس تلفنی و واتساپ راحت‌تر هستند، چون مشتری می‌خواهد سریع هماهنگ کند. برای ارائه‌ی خدمت، خود سایت می‌تواند اطلاعات بسته‌ها و قیمت‌ها را نشان دهد.

نکته‌ی مهم این است که انتخاب کانال باید بر اساس رفتار واقعی مشتری باشد، نه کانالی که صاحب کسب‌وکار بیشتر با آن راحت است. اگر مشتری اصلی تمیز خانواده‌های سنی بالاتر باشند که کمتر در اینستاگرام فعال هستند ولی گروه‌های محلی تلگرام یا واتساپ را چک می‌کنند، تمرکز روی تولید محتوای اینستاگرامی همان اشتباهی است که در ابتدای مقاله به آن اشاره کردم؛ مشتری را یک‌جا تعریف کردن و در جای دیگری دنبالش گشتن.

۴. ارتباط با مشتری

ارتباط با مشتری چیزی بیشتر از جواب‌دادن به پیام‌هاست. برای تمیز، این ارتباط شامل چند مرحله است: فرایند رزرو اولیه، تأیید زمان دقیق مراجعه، ارسال مشخصات نیروی خدماتی برای اطمینان‌خاطر مشتری، پیگیری کوتاه بعد از انجام کار، رسیدگی سریع به شکایت‌ها، و یادآوری رزرو بعدی برای مشتری‌های بسته‌ای.

این خانه معمولا با خانه‌ی ارزش پیشنهادی گره خورده. اگر یکی از وعده‌های تمیز «اعتماد به نیروی ثابت» است، ارسال مشخصات همان نیرو پیش از هر مراجعه دقیقا همان وعده را عملی می‌کند. اگر این کار در فرایند ارتباط با مشتری تعریف نشود، آن ارزش پیشنهادی فقط روی کاغذ می‌ماند.

۵. جریان‌های درآمدی

تمیز سه منبع درآمد دارد: نظافت موردی، بسته‌های هفتگی یا ماهانه، و قراردادهای نظافت با دفترهای کوچک.

اضافه‌کردن بسته‌های تکرارشونده درآمد را قابل‌پیش‌بینی‌تر می‌کند، اما این تصمیم فقط مربوط به همین خانه نیست. اگر تمیز بخواهد بسته‌ی ماهانه بفروشد، باید مطمئن شود ظرفیت نیرو برای پوشش آن تعهد وجود دارد، برنامه‌ریزی سفارش‌ها منظم‌تر شده، و ساختار هزینه هم متناسب با این تعهد بلندمدت تنظیم شده است. یک تصمیم درآمدی ساده، به سه خانه‌ی دیگر بوم دست می‌زند.

۶. منابع کلیدی

منابع کلیدی تمیز عبارت‌اند از نیروهای قابل‌اعتماد و آموزش‌دیده، سیستم رزرو، اطلاعات و سابقه‌ی مشتریان، تجهیزات و مواد مصرفی، برند قابل‌اعتماد در منطقه، و یک فرایند کنترل کیفیت.

هر کدام از این منابع دلیل مشخصی برای بودن دارد. نیروهای آموزش‌دیده مستقیما همان ارزش پیشنهادی «اعتماد» را ممکن می‌کنند. سیستم رزرو، همان کانال «رزرو سریع» را عملی می‌کند. اگر یکی از این منابع نباشد، یکی از وعده‌های بالای بوم عملا قابل اجرا نیست. صرفا فهرست‌کردن منابع بدون این نگاه، همان اشتباه رایج «نوشتن چند کلمه در هر خانه» است.

۷. فعالیت‌های کلیدی

فعالیت کلیدی، کاری است که اگر درست انجام نشود، وعده‌ی اصلی کسب‌وکار عملی نمی‌شود. برای تمیز این فعالیت‌ها شامل جذب و ارزیابی نیرو، آموزش، برنامه‌ریزی سفارش‌ها، هماهنگی رفت‌وآمد نیروها، کنترل کیفیت کار انجام‌شده، بازاریابی، پشتیبانی مشتریان و مدیریت پرداخت‌هاست.

توجه کنید که «آموزش نیرو» هم در منابع کلیدی اثر می‌گذارد (چون نتیجه‌اش نیروی آموزش‌دیده است) و هم خودش یک فعالیت جداست که باید مرتب تکرار شود. این همپوشانی طبیعی است؛ نشانه‌ی اشتباه نیست، نشانه‌ی این است که بوم دارد درست کار می‌کند.

۸. شرکای کلیدی

اینجا یکی از جاهایی است که بیشتر بوم‌ها شلوغ و بی‌فایده می‌شوند. خیلی‌ها هر فروشنده یا ارائه‌دهنده‌ی خدمات عادی را در این خانه می‌نویسند، در حالی که شریک کلیدی فقط کسی است که ریسک را کاهش می‌دهد، دسترسی به مشتری ایجاد می‌کند یا منبعی حیاتی فراهم می‌کند.

برای تمیز، شرکای کلیدی واقعی می‌توانند تأمین‌کنندگان مواد مصرفی با قیمت و کیفیت ثابت، شرکت بیمه برای پوشش خسارت احتمالی، مدیران ساختمان‌ها که دسترسی مستقیم به چند واحد مسکونی می‌دهند، و شرکت ارائه‌دهنده‌ی نرم‌افزار رزرو باشند. یک سوپرمارکت که گاهی از آن مواد شوینده خریداری می‌شود، شریک کلیدی نیست؛ فقط یک فروشنده‌ی معمولی است.

۹. ساختار هزینه

هزینه‌های اصلی تمیز شامل حقوق و دستمزد نیروها، هزینه‌ی رفت‌وآمد، مواد مصرفی، آموزش، بازاریابی، نرم‌افزار رزرو، پشتیبانی مشتریان و احتمال جبران خسارت است.

نکته‌ی مهم این‌جا این است که مدل درآمدی تمیز باید بتواند همین هزینه‌ها را پوشش دهد، نه این‌که صرفا بر اساس قیمت رقبا تعیین شود. اگر تمیز قیمت بسته‌ی ماهانه را فقط با نگاه به رقیب کنار خیابان تعیین کند، ممکن است هزینه‌ی واقعی نیرو، رفت‌وآمد و پشتیبانی از همان قیمت هم فراتر برود. این‌جا دقیقا همان نقطه‌ای است که در ابتدای مقاله گفتم؛ مدل درآمدی که هزینه‌های ثابت را پوشش نمی‌دهد.

نمونه‌ی خلاصه‌ی بوم مدل کسب و کار تمیز

خانه‌ی بوم خلاصه‌ی پاسخ تمیز
بخش‌های مشتریان خانواده‌های پرمشغله، خانواده با سالمند، شرکت‌های کوچک
ارزش پیشنهادی رزرو سریع، اعتماد به نیروی ثابت، قیمت و فاکتور شفاف برای شرکت‌ها
کانال‌ها معرفی، گوگل، گروه‌های محلی، همکاری با مدیران ساختمان، تماس، واتساپ، سایت
ارتباط با مشتری تأیید رزرو، ارسال مشخصات نیرو، پیگیری، رسیدگی به شکایت، یادآوری
جریان‌های درآمدی نظافت موردی، بسته‌های هفتگی و ماهانه، قرارداد با دفترها
منابع کلیدی نیروی آموزش‌دیده، سیستم رزرو، سابقه‌ی مشتریان، تجهیزات، برند، کنترل کیفیت
فعالیت‌های کلیدی جذب و آموزش نیرو، زمان‌بندی، هماهنگی رفت‌وآمد، کنترل کیفیت، بازاریابی، پشتیبانی
شرکای کلیدی تأمین‌کننده‌ی مواد، بیمه، مدیران ساختمان، ارائه‌دهنده‌ی نرم‌افزار رزرو
ساختار هزینه حقوق، رفت‌وآمد، مواد مصرفی، آموزش، بازاریابی، نرم‌افزار، پشتیبانی، جبران خسارت

نمونه تکمیل‌شده بوم مدل کسب‌وکار برای مجموعه خدمات نظافت «تمیز» شامل مشتریان، ارزش پیشنهادی، کانال‌ها، منابع، فعالیت‌ها، درآمدها و هزینه‌ها.

آیا خانه‌های بوم واقعا با یکدیگر هماهنگ هستند؟

جدول بالا را که نگاه می‌کنید، همه‌چیز مرتب به نظر می‌رسد. ولی مرتب‌بودن ظاهری کافی نیست. سوالی که هر بار بعد از پرکردن بوم باید از خودتان بپرسید این است: این خانه‌ها واقعا با هم حرف می‌زنند یا فقط کنار هم نوشته شده‌اند؟

پنج سوال زیر همان چیزی است که من در جلسه‌های بررسی مدل کسب‌وکار از صاحبان کسب‌وکار می‌پرسم:

آیا برای هر ارزش پیشنهادی، یک گروه مشتری مشخص وجود دارد؟ در بوم تمیز، بله؛ هر ارزش پیشنهادی به یک گروه مشخص وصل است، نه یک وعده‌ی کلی برای همه.

آیا کانال‌های انتخاب‌شده واقعا به مشتریان مورد نظر دسترسی دارند؟ اگر تمیز فقط روی تبلیغات آنلاین گران‌قیمت تمرکز کند و همکاری با مدیران ساختمان را کنار بگذارد، بخشی از مشتری‌های سالمند و خانواده‌های ساکن مجتمع‌ها اصلا دیده نمی‌شوند.

آیا روش درآمدی با شیوه‌ی خرید و ترجیحات مشتری هماهنگ است؟ خانواده‌ی پرمشغله شاید بسته‌ی هفتگی بخواهد، اما یک مشتری موردی که فقط قبل از میهمانی نیاز به نظافت دارد، از او خواستن تعهد ماهانه فقط او را فراری می‌دهد.

آیا منابع و فعالیت‌های کلیدی امکان اجرای وعده‌ی کسب‌وکار را فراهم می‌کنند؟ اگر تمیز وعده‌ی «جایگزینی سریع نیرو در صورت غیبت» می‌دهد ولی هیچ نیروی پشتیبان آموزش‌دیده‌ای ندارد، این وعده فقط یک جمله‌ی قشنگ در بروشور است.

آیا جریان‌های درآمدی می‌توانند هزینه‌های اصلی مدل را پوشش دهند؟ این سوال آخر، همان جایی است که خیلی از کسب‌وکارها روی کاغذ خوب به نظر می‌رسند ولی در عمل پول نمی‌سازند.

اگر جواب هر پنج سوال «بله» باشد، بوم شما فقط پر نشده، کار هم می‌کند. اگر حتی یکی از این سوال‌ها را با تردید جواب دادید، همان‌جا نقطه‌ای است که باید برگردید و آن خانه را دوباره بازنویسی کنید، نه این‌که بوم را کنار بگذارید و فراموشش کنید.

اگر هنگام پرکردن بوم هنوز نمی‌دانید در هر خانه چه بنویسید، چه سوال‌هایی از خودتان بپرسید یا چطور جواب‌های کلی را به تصمیم‌های مشخص تبدیل کنید، از پلی‌بوک راهنمای نوشتن بوم مدل کسب و کار استفاده کنید. این پلی‌بوک دقیقا برای همین لحظه‌ی گیرکردن طراحی شده.

حالا نوبت بوم خودتان است

هر بار که با یک صاحب کسب‌وکار می‌نشینم و بومش را مرور می‌کنیم، الگو تکرار می‌شود. ۹ خانه پر شده، جمله‌ها هم قشنگ‌اند، اما وقتی از هم می‌پرسیم «این مشتری واقعا در آن کانال هست؟» یا «این درآمد این هزینه را جبران می‌کند؟»، سکوت می‌افتد. این سکوت بد نیست؛ نقطه‌ی شروع اصلاح است.

اگر هنوز بومتان را ننوشته‌اید، تمپلیت رایگان بوم مدل کسب و کار را بردارید و همین حالا شروع کنید. سؤال‌های راهنمای داخل آن دقیقا همین منطقی را که در مثال تمیز دیدید، برای کسب‌وکار خودتان پیاده می‌کند.

و اگر بومتان را تکمیل کرده‌اید اما هنوز میان مشتری، ارزش پیشنهادی، درآمد، فعالیت‌ها و هزینه‌ها تناقض می‌بینید، بهتر است تنها نمانید. می‌توانید برای بررسی و طراحی مدل کسب‌وکارتان جلسه بررسی و طراحی مدل کسب‌وکار رزرو کنید.

نظر بدهید